【 .. รักกันไม่จำเป็นต้อง .. 】

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... อดข้าว ..อดน้ำ ..
เพื่อเก็บเงิน..ไว้จ่ายค่าโทรศัพท์..ทั้งเดือน


รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...บอกเลิกนัดกับ .."เพื่อน"
แล้วไปเที่ยวกับ.."แฟน"

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ซื้อของแพงๆให้
เงิน..ไม่ได้เป็นหลักประกันว่า..รักจริง


รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ดูหนัง..ทุกเย็นวันศุกร์
นั่งสบตา..ที่แมคโดนัลด์..ทุกบ่ายวันเสาร์
โทรบอกว่า.."คิดถึง" ..ทุก 5 นาที..ตลอดเช้าวันอาทิตย์


รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... พยายาม..ลงทุนมากมาย
แลกเทปกันฟัง .. ตั้งโปรแกรมดูหนัง..สักเดือนละเรื่อง..ก็ได้
พากันไปกิน..เพื่ออิ่ม ..ไม่ใช่กิน..เพื่อให้ดูรวย


รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... ถวายให้..ทั้งตัว
อย่าไปกลัวว่า..ถ้าไม่ยอมเปลืองตัว ..แล้วรัก..จะหมดไป
เพราะ..ถ้าเขารักจริง ก็ควรให้เกียรติ ..ไม่ใช่จ้องจะ..เอาเปรียบ

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...เอาดวงชะตา..ไปให้หมอดู
จ่ายเป็นร้อย เพียงแค่อยากรู้ว่า..เป็นเนื้อคู่กันหรือเปล่า


รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ตามติดแจ
ผูกขาเขาไว้..กับขาเรา
ผูกมือเขาไว้..กับมือเรา
ทำไมต้องทำเหมือน..ขาดเขาไปแล้ว..เราจะตาย .
จำไว้ว่า..คนทุกคน..มีหัวใจ..คนละดวง

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...เป็นเงา..ตลอดเวลา
ไม่ต้องทุ่มเท..ทำเพื่อ "ความฝัน" ของเขา
จนชีวิตตัวเอง..ว่างเปล่า หลงลืม.."ความฝัน" ..ของตัวเอง


รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...มีเวลาเท่าไหร่..ก็ให้ทั้งหมด
จนไม่เหลือเวลา..สำหรับทำ "สิ่งดีดี" ..ให้ครอบครัว
ไม่เหลือเวลา..กลับบ้านเร็วๆ..ให้แม่ชื่นใจ
หลับตา..ลืมตา..ก็เห็นแต่หน้า.. "แฟน"

♣ ปลายทางของคนที่ไม่รักใครจริง ♣

นักสะสมหัวใจ

คนที่ไม่เคยรักใครจริง...

มักพบปลายทางที่ว่างเปล่าเสมอ

เพราะวันไหนที่เขาบอกรักด้วยหัวใจที่แท้จริง

วันนั้น...คนทุกคนจะพากันหันหลังให้

ด้วยความคิดว่าสิ่งที่เขาพูดไป คือ การล้อเล่น



จงร้องไห้ให้เต็มที่ เมื่อถูกใครบางคนหลอกให้รัก

แล้วเดินจากไป เพราะน้ำตาจะช่วยชะล้างความเสียใจ

ช่วยให้เราปล่อยวาง ความโกรธ ความเกลียด

แล้วเดินออกจากอดีตได้ด้วยความเข้าใจ

หลายคนคงไม่รุ้ว่า คนที่ไม่เคยรักใครจริง คือคนที่

น่าสงสารที่สุด และน่าสงสารยิ่งกว่าตัวเรา

ที่พลาดไปรักเขาเสียอีก



สำหรับความเสียใจที่เขาทำไว้กับใคร ๆ วันหนึ่ง

ธรรมชาติจะลงโทษเขาเอง เพราะเมื่อไรที่เขารัก

ใครสักคน วันไหนที่เขาพูดคำว่า ”รัก”

จากหัวใจจริง วันนั้นจะไม่มีใครรับฟังอีกต่อไป

เพราะโลกนี้มีความยุติธรรมเสมอ ธรรมขาติ

ไม่เคยปล่อยให้คน ที่ใช้ชีวิตอย่างผู้แจกจ่าย

ความทุกข์ เดินลอยนวลอยู่ได้อย่างเป็นสุข

เมื่อผลบุญดีๆ หมดลงเขาจะต้องเดินไปตาม

รอยกรรมที่ได้สะสมไว้

“ปลายทาง.....

....ของคนที่ไม่เคยรักใครจริง...

ถ้าไม่ลงเอยด้วยการอยู่กับคนที่ไม่ได้รักกัน

ก็ต้องอยู่กับความว่างเปล่าอย่างเดียวดาย

ที่ปลายทางของชีวิต...”

เพื่อนสนิท

เพื่อนสนิท...ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆ คนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ ทั่วๆไป... ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆ อย่าง ที่คล้ายๆ กับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น...ถึงจะมาสนิทกันได้...

บางที อาจไม่ใช่นิสัย...
บางที อาจไม่ใช่หน้าตา...
บางที อาจไม่ใช่ฐานะ...
บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้...
แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็นมันคนนี้เท่านั้นที่มี...
บางครั้ง...เราก็ไม่ไปที่ที่เราอยากไป...เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย ...
บางครั้ง...นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน...น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด...
บางครั้ง...ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย...เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้...
บางครั้ง...ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้...ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆ ที่หัวไหล่ บอกเป็นนัยๆ ว่า เราอยู่ตรงนี้...
ชอบคำๆ นึงที่บอกว่า...เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน...แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก...
เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ...มากจนบางคนแยกไม่ออก
เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน...ทั้งๆ ที่มันคนละเรื่องกันเลย...
แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก...
เพื่อน...จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที...
ไอ้เพื่อนสนิทเรา มันคงจะชินแล้ว...
ที่เวลาเรามีรักทีไร เราก็จะห่างๆ มันไปทุกที...
เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที...ก็ตอนอกหักนู่นแหละ...
ก็เคยคิดเหมือนกันนะ...ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง...
คงจะประมาณว่า..."แม่ม...พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน"...
"กะเพื่อนไม่เคยช่วยไรเลย ทีกะแฟนแทบถวายหัว"...
"ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรเพื่อนได้ใช่ไหม"...
คิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ...
เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก...
ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย...
นานๆ ถึงจะได้คุยกันที...
แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา...
นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน...
อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน...
ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้ว เราก็จะไล่มันกลับไปนอน...
ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆ ทั้งนั้น...
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว...
แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า... 'เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ'...
'แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ'...
แต่แทนที่มันจะด่าเราว่า อกหักแล้วค่อยนึกถึงเพื่อน...
กลับกลายเป็นว่า..."รู้ไหมว่าเพื่อนดีใจแค่ไหน"...
"ที่เวลาเพื่อนเสียใจ"..."เราเป็นคนแรกที่นึกถึง"...
นี่แหละที่บอกว่า...'เพื่อน'...
'คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา'...
'แต่เป็นคนไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลง
ไม่ว่าเราจะไปเจ็บมาจากไหน...